L’imaja dl famëi y dl pastorëc che nes vëgn vigni ann presentada tl vangele dla 4. domënia de Pasca, á na tradiziun lungia tl oriënt. „Famëi“ é n titul d’onur antich por regnanc y divinités. Gejú se presentëia sciöche le dërt famëi, chël co mostra le dër tru. So lian cun le pastorëc n’é nia superfizial y gnanca ma pragmatich, mo al é n lian strënt, personal, da orëi bun y plëgn d’amur. Le se-capí tan sot danter famëi y pastorëc corespogn ala comuniun intima che Gejú vir cun le Pere. Le Bun Famëi co é arjigné da dé ca süa vita por chi co ti é gnüs afidá, sá da ester instës al sigü te Chël Bel Dî.
La Dlijia festejëia en la 4. domënia de Pasca le de mondial de oraziun por vocaziuns. Ara nes inviëia da perié do porsones che partësc i fistidi por le pastorëc dl su Bun Famëi y che ciara, tres la Parora de Dî y i sacramënc, da ti daurí a d’atres porsones na porta che condüj a na vita en abondanza.
Le numer dles vocaziuns é ince te nosta Diozeja jü zoruch dassënn. Iö n’aldi nia plü saurí che mituns o jënt jona me dijes che ai pënsa a n laur tl ciamp religius. I numeri ne dij dessigü nia döt, mo i ne podun gnanca i ignoré. Les vocaziuns é dagnora ince n barometer por odëi tan via che la Dlijia locala é. Ara se trata de na chestiun vitala por nosta Diozeja y por la Dlijia universala, co ne pó nia gní delegada a d’atri. Ara se reverda nos düc canc: families, ploanies, vësco, proi y diacons, jënt de convënt, insegnanc de religiun, grups di jogn y uniuns de dlijia.
I me feji gonot la domanda: Co baiunse pa nos y co ponsunse pa dles vocaziuns religioses? É vocaziuns defora da nosc orizont, dantadöt deache i ne conesciun massa püch la pröma y fondamentala vocaziun cristiana, co é la vocaziun da ester cristians co nes é scincada cun le bato y la confermaziun?
Cun convinziun y speranza oressi perié düc i credënc te nosta diozeja de trëi cosses.
Pröma cossa: Tla oraziun do vocaziuns vëgnel dit che i les adorun, i s’les dejidrun y i les orun, y che i reconesciun che i ne podun nia les fá da susc; ares n’é nia le resultat de na nosta programaziun o de n nosc laur, mo na scincunda che le Signur, co chërda y fej nasce vocaziuns, fej a süa Dlijia. Porchël é la oraziun fata cun regolarité y crëta la basa por ester bogn da se daurí y dí de sce a na vocaziun. Ma ci co nes stá veramënter a cör pó se trasformé te na oraziun plëna de crëta y sinziera.
Secunda cossa: Ciodí pa nia s’infidé da ti baié ados a jënt jona y ti dí dla poscibilité da ti jí do a na vocaziun religiosa? Chësc n’á nia da fá cun orëi sforzé. Sambëgn fajarái chësc ma sce iö instës sun convinto dl significat, dla nezescité, dla azetabilité y nia inultima dla belëza de na te dezijiun. Vocaziuns pó dailó crësce y madorí, olache ares vëgn nia ma „problematisades“, mo olache ares vëgn odüdes sciöche n proiet de vita co ti dá significat. „ Al mëss ciamó ester val‘ co vá delá da döt cant“,dij la scrituria Ingeborg Bachmann.
Y ciamó na terza cossa: I viun te n tëmp da tröc idoi y modei. Dantadöt él jënt jona che chir porsones da imité, da ti jí do, datrai cun na crëta che fej impresciun. Ince les vocaziuns adora porsones model. Chësta é na domanda y na desfidada por proi, diacons y jënt de convënt, mo avisa insciö ince por geniturs y nenesc, por amisc y amiches, por comunités cristianes y ploanies. Ma la vita pó trá a se vita. Ma vita spirituala pó fá nasce vita spirituala. Ma na fede ince vita dá convinziun y fej gní le dejider da gní ince insciö y da vire aladô. “Plü co insegnanc adora nosc monn testemoni”, dijô bele Papa Paul VI, chël co á metü sö chësc de de oraziun dan da 63 agn.
N dilan de cör ti diji a düc chi che al ti stá a cör les vocaziuns y les profesciuns religioses y che acompagnëia, cun ti dé coraje, jënt jona sön so tru de vita. I proi da indoman, les porsones che ti jará do a na vocaziun por ester al sorvisc de na comunité de fede, vir incö te nostes families y te nostes ploanies. Sce vigni familia y vigni ploania é cosciëntes de chësc, nes scincará le Bun Famëi, a chël che süa Dlijia ti stá a cör, ince doman vocaziuns, che nos adorun do süa orenté.
Papa Leo XIV stlüj jö so messaje por le de mondial de oraziun do vocaziuns cun chësc invit: “Stimá fredesc, stimades sorus, cara jonëza, i ves incorajëii da curé osc raport personal cun Chël Bel Dî tres la oraziun da vigni de y la meditaziun dla Parora de Dî. Architésse, scutede pro, afidésse ad ël: te chësta manira madoriarál la scincunda de osta vocaziun, ara se fajará contënc y portará tröc früc por la Dlijia y por le monn.”
Por nos düc se tratera da ti ascuté sö dantadöt al Bun Famëi y da se fidé de plü de süa usc co de dötes les atres usc de nosta vita.
