Zum Hauptinhalt springen
Botschaften & Stellungnahmen

Gnissant – De dles animes: Na parora de speranza y de consolaziun (LADINISCH, Gadertal)

Vësco Ivo Muser

Gnissant – De dles animes 2026

Da Gnissant y en le De dles animes él indô miliuns de porsones sura döt le monn co vá sön la fossa de sü cari defunc: cun tröc recorc, cun reconescënza, cun stima y respet, cun sentimënc de colpa, cun le dévider do reconziliaziun, cun domandes davertes, tla plüra, pinsiroses, tla oraziun, cun speranza. Almanco chisc dis n’él por tröpes porsones nia poscibl da ignoré la mort, le pinsier ala mort y le fat che an mëss morí.

 Te Südtirol él vigni ann da 40 a 50 porsones che se tol la vita. Na realté che fej particolarmënter me y de chëra che al vëgn ma püch baié, trö’ massa püch en publich y en comunité.

Vigni suizid é tragich y descëda domandes sotes y doloroses, dantadöt tl ambiënt incër les porsones che se á tut la vita. Ciodí ? Ci sëgns n’é pa nia gnüs odüs? Fossera jüda da evité chësc gest? Á ciafé chësta porsones massa pücia atenziun, comprenjiun, desponibilité por baié? Dan da la mort de na porsona che nes é stada dlungia – y dantadöt tl caje de n suizid – nes damanunse: ái orü massa püch bun? De té domandes se porta do dî alalungia i familiars. Mo chësc n’ó pa nia dí che ai é de colpa por la mort de chësta porsona. 

A chëstes domandes ne ciafon nia atira respostes che pois jí bun. Por la fede cristiana él important che ma Chël Bel Dî su é le signur dla vita y dla mort. La vita é impröma y dantadöt na scincunda. I ne podun nia nos comané sura la vita, nia sura chëra di atri y gnanca sura la nosta. Nia al scomenciamënt dla vita y nia ala fin dla vita. Tal medemo tëmp ne stál nia a nos dé n ultim iudize sura n gest tan scerio y da conseguënzes tan sotes sciöche le suizid. Al ó ester la mascima resservatëza y respet: tl ponsé, tl baié, te nosc comportamënt. Datrai podunse ma plü scuté y tigní fora.

Confort podunse ciafé tla fede: Chël Bel Dî sá döt de chëstes porsones. Al sá ci che nos ne savun nia y ne sun gonot nia bugn da capí. Tla oraziun por la porsona che se á tut la vita pól gní dant döt cant: la lamentanza, le pité, la soferënza, le perié pordonn y dantadöt la speranza che Chël Bel Dî tól sö y delibrëia döt ci che nos ne sun nia bogn da capí de chësta mort. Porsones che crëi sá da ti sté dlungia ince ai familiars cun atenziun y cun parores y fac che dá consolaziun. 

Ince a porsones che vir instësses tla desperaziun y ne vëiga degöna soluziun oressi ti dí: i ne sëis nia sores. Confidésse cun valgügn y tolede l’aiüt che ves vëgn pité. 

La mort sciüra sö tröpes domandes. La fede cristiana ó nes daidé da nia ti sciampé a chëstes domandes. Chësc ti dá profondité, orientamënt y sostëgn a nosta vita.

I sun uní a os dötes y düc tla oraziun y tla speranza da Pasca – i cherdun tla comuniun di sanc, tla ressoreziun di morc y tla vita eterna.